Uglur og Kiki Smith

Ég var að skoða á vefnum hvort ég finndi einhver spennandi málverk með uglum. Það hafa sést uglur á Íslandi undanfarin misseri, ugla er listamönnum hugleikin, en Kiki Smith er ein af mínum uppáhalds listamönnum. Hún vinnur á svolítið skemmtilegum nótum, myndir hennar eru frekar ævintýralegar en líka dálítið óhuggulegar, þær eru þarna á mörkunum. Hún vinnur í grafík, teikningar og skúlptúr og hefur lag á að koma manni á óvart. 

Kiki Smith - Samsettur pappír, teikning 

Kiki Smith - Dúkrista

Kiki Smith - Æting á svartan pappír

Kiki Smith - Æting

Tilda Lovell

Ég sá verk þessarar listakonu á sýningunni "Drawings" í Gallerí Lars Bohman í Stokkhólmi. Þar sýndi hún myndir  málaðar með hvítu bleki á svartan pappír. Eitthvað í verkum hennar minni á Kiki Smith, líklega það að hún vinnur á mörkum ævintýra og martraðar. En kannski líka það að hún vinnur með teikningar, skúlptúr og einskonar innsetningar.

Uglan hefur löngum þótt fugl næturinnar og tákn visku. En það er hægt að skoða og spá í fugla út frá ýmsum sjónarhornum. En hér er hlekkur á síðu um.....uglur:

www.myowlbarn.com/ 2011_06_19_archive.html.webloc

Módel í Mos

DeKooning, Sitjandi maður i hvíld.

DeKooning, Sitjandi kona

Við erum að mála módel(ef það hefur farið framhjá einhverjum) uppi í Mos um þessar mundir. Ekkert mjög tæknilega í sjálfu sér. Margir hafa verið að mála myndir með manneskjum eftir ljósmynd og mér fannst kominn tími til að hafa lifandi fyrirmynd fyrir framan þau og spreyta sig á því að ná niður stöðunni, mæla og horfa án þess að fara mjög nákvæmlega í anatómíu og annað slíkt. Fyrst hafa þau grunnað á stóran striga einhverskonar rými(eða komið með "ljótt verk" sem þau tíma að mála yfir) og nú er komið að því að setja módel sem þau hafa skissað með kolum á brúnan maskínupappír í einum tíma, inn á myndina. Þetta er ekkert mjög létt fyrir þann sem hefur aldrei málað módel áður en líka ótrúlega spennandi. Mér finnst DeKooning fara snilldar vel með manneskjuna sem viðfangsefni og hvernig hann notar teikninguna með kolunum og málar frekar þunnt yfir brýtur þetta skemmtilega upp.

Skór

Ég fór á nokkur söfn og gallerí í Svíþjóð um daginn og tók þar eftir ungu sænsku listaspírunum, renglulegum strákum og stelpum í þröngum gallabuxum og slitnum ullarpeysum sem voru að skoða málverk.  Það var greinilegt að þetta voru krakkar með ástríðu fyrir myndlist en maður sá það á skónum þeirra að þetta voru málarar.....og þeir leggja mikið upp úr skóm, sem voru einskonar "status" eða stöðutákn.

Ég hef ekki fyrr áttað mig á því fyrr hvað skórnir hans Van Gogh eru mikil snilld. Hann málaði þá aftur og aftur. Merkilegt líka hvað skór gefa mikið til kynna um manneskjuna. Nemendur mínir eru að mála manneskjuna (módel) um þessar mundir. Það gengur vel, en ef þeir ættu að mála skóna sína(eða einhvers annars) þa´væri áhugavert að sjá hvernig gengi að skila karakter manneskjunnar sem á skóna. Það er ekki út af engu sem ungar listaspírur nota svona skó. En svo má líka bara mála skó sér til ánægju og yndisauka.

Van Gogh, 1886, 40x50 

Van Gogh, 1888, 40x50
 

Paul Housley, 2008, 40x50

Stutt og hratt

Vegna forfalla er laust á námskeið í olíumálun á vinnustofunni hjá mér um helgina(3. og 4. mars), að Fornubúðum 8 í Hafnarfirði. Þar sem þetta er með stuttum fyrirvara þá verður dagskráin frekar laus í reipunum, byrjum á laugardagsmorgun klukkan 10 með smákynningu á olíulitum og ég hjálpa ykkur að velja myndefni til að mála. Málum til kl. 14 og svo aftur á sunnudaginn kl. 10-15. Svo verður bætt inn í þriðja deginum seinna eftir því sem hentar hverjum og einum þannig að samtals eru þetta því 12 tímar.

Verð fyrir allan tímann er 25.000 og allt efni er innifalið, nema striginn sem hver og einn kemur með fyrir sig. Eftir helgina ættir þú að geta gengið út með fyrsta málverkið og komin með bakteríuna.

Endilega láttu vita ef þú veist um einhvern sem hefur áhuga. Ég er með námskeið af og til á vinnustofunni.

Hægt að skrá sig hjá mér í s:8987425

kveðja Soffía

Námskeið í febrúar og mars

Næsta helgarnámskeið í olíumálun á vinnustofunni minni verður 23. 25. og 26. febrúar.

23.2./fim 19:30-21:30 - Fyrirlestur, kynning. Farið í helstu atriði olíumálunar og það sem hafa ber í huga þegar við veljum okkur myndefni.
25./2 lau 10-15:30 - Málum í sal undir leiðsögn kennara. ( Stutt hádegishlé 12-12:30).
26/2 sun 10-15:30 - Málum í sal undir leiðsögn kennara. (Stutt hádegishlé 12-12:30).
Auk þess stuttur einkatími á vinnustofu(20 mínútur) í samráði við kennara þar sem leiðbeint er með framhald.

Allt efni á staðnum en mælt með að þú lærir á þína liti ef þú átt þá og komir með striga í þeirri stærð sem þú vilt mála á.

Hentar fyrir byrjendur og lengra komna. Farið í helstu grunnþætti olíumálunar svo sem litameðferð, íblöndunarefni, helstu aðferðir, tól og tæki. Áhersla á litla hópa og einstaklingsmiðaða kennslu.


Í mars fyrirhugað helgarnámskeið í olíumálun á óhefðbundin efni og styttri námskeið með vorinu.
Allar upplýsingar í s:8987425 eða á netfangið soffias@vortex.is

Málað úti á góðviðrisdegi á námskeiði í sumar
og auðvitað gott að fá sér dálítinn kaffisopa í sólinni.

Á þessu námskeiði var unnið með dýr
og það gerði hver með sínum hætti.

Nýir straumar

Felix Vallaton
Gaman að þessum munstrum og litla barnið auðvitað í bleiku
 og viðkvæmnisleg blómin líka á arinhillunni undirstrika
blíðuna í sambandi móður og barns.

Felix Edouard Vallaton
Trérista - Áhugavert hvernig hann skapar rými í myndinni
og hvað manneskjurnar falla saman við bakgrunninn.

Felix Vallaton
Einföld uppstilling? 

Felix Vallaton
Skemmtileg myndbygging, hvernig módelið er staðsett
 á efri helmingi myndarinnar og bókin alveg fremst.

Felix Vallaton
Konan virðist skyggja á manninn, amk er hann frekar litlaus .

Það er ómetanlegt þegar maður er kynntur fyrir nýjum listamanni til að skoða og spá í. Maður er alltaf að uppgötva eitthvað nýtt! Arngunnur vinkona mín og málari með meiru sendi mér nokkra linka á myndir Felix Edouard Vallaton 1865-1925, sem var alveg ótrúlega flottur svissneskur listamaður og vann jöfnum höndum að málverki og grafík og er sérstaklega þekktur fyrir tréristur sínar.  Auðvitað var hann vinur Vuillards sem hefur lengi verið minn uppáhalds málari og ég verð að segja að það er margt líkt með þeim. En afþví ég ætla að hafa einn tíma uppi í Mos með módeli þá er ekki úr vegi að skoða þessi módel-málverk hans.

Málaraárið 2012

Það er komið nýtt ár 2012. Vonandi verður það gleðilegt og gefandi myndlistarár og satt best að segja lofar það sérstaklega góðu. Spennandi sýningar á sýningarstöðum borgarinnar framundan og í gangi, sem ég mun kannski tæpa á hér á næstunni og Safnanótt 10. febrúar þar sem mikið verður um dýrðir. Sjálf fer ég í Menningarreisu til Stokkhólms um miðjan mánuðinn með fríðu föruneyti kennara við Myndlistarskóla Mosfellsbæjar og býst við að sjá heilmargt skemmtilegt sem ég mun líka deila hér á síðunni. Í kvöld sá ég myndina eða Listamaðurinn sem er frönsk þögul verðlaunamynd, svart hvít. Frábærlega leikin og tökurnar hreinn unaður. Fékk mig til að hugsa um það hvað listin er stundum hverful, eitt vinsælt í dag, annað á morgun. Kvikmyndaformið er mjög gefandi og eiginlega sér heimur út af fyrir sig sem kom mjög vel fram í þessari mynd. Það á svo greiðan aðgang að manni og þegar sagan er sterk og allt kemur saman eins og áður segir hittir það mann í hjartastað, eða hvað finnst þér?
The Artist

Myndlistin hefur líka þessa eiginleika og það hafa ýmsar tilraunir verið gerðar í gegnum tíðina til að "dramatísera" myndlistina. Í dag kannski með ýmsum gjörningum samanber verk Ragnars Kjartanssonar. En málarar fyrri alda voru líka uppteknir af því að færa eitthvað á svið og gengu sumir langt í því. John Martin, listamaður sem var uppi um 1800 er stundum sagður vera faðir kvikmyndarinnar og gríðarstór málverk hans af stórbrotnu landslagi, einskonar heimsendamálverk og hafa verið áhrifamikil á sínum tíma og voru lýst upp af gaslampa í tónleikasölum og leikhúsum. Hér eru tvö dæmi um stórbrotin verk hans sem hann sýndi 1812. Hann var sjálflærður og hefur verið miklum hæfileikum gæddur eins og sjá má. Þetta eru mjög stórar myndir.

John Martin

John Martin

Um sýningu John Martin í Tate gallery
Um þessar mundir er sýning á Kjarvlasstöðum með verkum Karenar Agnethe Þórarinsson sem gift var málaranum Sveini Þórarinssyni en hún fylgdi honum heim frá Danmörku og unnu þau bæði að myndlist sinni þó hún héldi ekki fyrstu einkasýningu sína hér fyrr en 1982. Í Bretlandi bjuggu á síðustu öld hjónin Ben Nicholson og eiginkona hans Barbara Hepworth. Njög ólíkir listamenn, en þó má finna ákveðna samsvörun í verkum þeirra. Þau bjuggu í St. Ives í Suður Englandi við sjóinn og má nærri geta hvað umhverfið hefur haft djúpstæð áhrif á verk þeirra. Þar er nú eitt Tate söfnunum og vona ég að maður eigi einhverntímann eftir að skoða það og fara á þessar slóðir.Þessi hvíttuðu verk Nicholson finnst mér afar heillandi og það er einnig áhugavert hvernig hann teiknar formin inn og notar blýjantinn.

Ben Nicholson

Ben Nicohlson

Eiginkona hans vann skúlptúra sem hafa líka þessa hvíttuðu áferð. Mér fiinnst þessi verk hafa þau áhrif á mig að mig langar að taka fram sandpappír og pússa hvítmálaða tréplötu.
Barbara Hepworth

Síðasta sýningarhelgi

Yfirlitsmynd af sýningu í baksal Gallerí Foldar

Helgur staður-Olía á tré-2011

Sýningunni minni "Veruleikans hugarsvið" í Gallerí Fold lýkur um helgina. Það fylgir því alltaf dálítill tómleiki að ljúka sýningu. Ferli sem hófst fyrir mörgum mánuðum, stundum árum, lýkur með því að maður tekur niður sýninguna, sumar myndir hafa fengið ný heimkynni, önnur fara aftur á vinnustofuna eins og gengur. Það er erfitt að meta það hvar maður stendur þegar þessu ferli er lokið. Einhverjar fréttatilkynningar hafa verið birtar í blöðum, einhverjir hafa látið falleg orð falla um það sem hangir uppi og það yljar manni ósegjanlega. Facebook er að mörgu leyti komin í stað faglegrar gagnrýni, hversu mörg læk fær maður á myndir sem maður birtir af sýningunni.......Ég er ekki að segja þetta til að vera súr, en það skýtur svolítið skökku við að þegar maður var að hefja sinn feril og sýndi á litlum stöðum, svosem eins og í Gallerí Stöðlakoti eða á stærri stöðum eins og Gallerí Fold, þá fékk maður undantekningalaust viðtal í blaði, jafnvel baksíðu á Lesbók og gagnrýni frá amk. tveimur gagnrýnendum, einum á Morgunblaðinu og öðrum í DV. Maður gat verið sammála eða ósammála gagnrýninni en hvað mig varðar þá fannst mér þetta yfirleitt vera uppbyggjandi og þetta voru mjög ólíkir gagnrýnendur sem tóku misjafnlega á málum sem var athyglisvert og fleytti manni eitthvað áfram.

Ég sendi nemendur mína í Myndlistarskóla Mosfellsbæjar í vikunni út af örkinni til að skoða sýningar og mynda sér skoðun á amk. tveimur verkum og rýna til gagns og segja hvað hrífur þá og hvað ekki. Það voru amk. 9 ólíkir sýningarstaðir í boði næstu tvær vikurnar með hátt í 20 sýningum og enn fleiri sýnendum. Þá erum við bara að tala um stóru söfnin á Reykjavíkursvæðinu. Auðvitað birtist gagnrýni um sýningarnar þar en það verður bara svo margt útundan sem er markvert. Mér finnst í kennslu oft skorta á umburðarlyndi hjá nemendum sem eiga erfitt með að skoða myndlist með opnum hug. Myndir eru ljótar og klessulegar, listamennirnir þunglyndir eða hátt uppi og dómar þeirra um myndlist og málara oft neikvæðir. Ég velti því fyrir mér hvort það geti stafað af því að það vantar meiri umræðu um myndlist sem höfðar til hins almenn borgara sem er ekki búinn að þróa með sér smekk eða skoðun á samtímalist og það vantar einhverja brú þarna á milli sem litlu sýningarstaðirnir bjóða oft upp á. Ef ég ber þetta saman við tónlist og tónlistargagnrýni þá er nánast allt gagnrýnt sem kemur út eða er flutt, sama má segja um bækur, kvikmyndir og leikhús. Hversvegna er hægt að gagnrýna sýningu hjá LA á Akureyri en ekki sýningar í Listasafni Akureyrar. Leiksýning í Grindavík er gagnrýnd við fyrsta hentugleika en flottar myndlistarsýningar í Listasafni Reykjanesbæjar fá ekki náð. Ég held að það gleymist svolítið hvað myndlist er útbreidd og hvað margir eru að skoða myndlist og skapa sjálfir en akkúrat það flækir málið og gerir það enn mikilvægara að umræða um allskonar myndlist nái upp á yfirborðið.

En ég ætla ekkert að hætta að mála eða halda sýningar og sækja um sýningarsali. Framundan er nýtt sýningarár 2012. Að mörgu leyti óskrifað blað hjá mér....en svo dúkkar eitthvað upp...allt i einu, bara handan við hornið.

Týndir á helgum stað...

Ferðalangar - Frá fyrstu sýningu minni í Gallerí Fold 1996

Soffía hún sjálf 1999, ljósmynd tekin á vinnustofunni af Kristni Ingvarssyni

Það styttist í næstu sýningu. Ég opna einkasýningu í Gallerí Fold(baksal) eftir tæpar tvær vikur. Ég var með sýninguna Rætur þar 2006 og 15 ár frá fyrstu sýningu minni þar svo ég er svolítið að kíkja á hvað ég var að gera þá og hvað ég er að gera nú. Ég lét taka af mér nýjar myndir af þessu tilefni og það er gaman að bera þær saman við mynd af mér sem Kristinn Ingvarsson tók af mér á sínum tíma(1999)og ég notaði lengi í sýningarskrár.

Soffía hún sjálf á vinnustofunni 2011, ljósmynd tekin af Erlendi Sveinssyni

Vinnuheiti sýningarinnar er "Týndir á helgum stað"og ég vil vekja tilfinningu fyrir einhverju stórbrotnu en jafnframt ofurlítið brothættu. Manneskjurnar í myndunum sem ég kalla ferðalanga, halda ferð sinni áfram í forundran yfir stærð veraldarinnar og óendanleika og smæð mannsins í því samhengi. Að sumu leyti laga þeir sig að náttúrunni og renna jafnvel saman við hana og hafa sig hæga. Hinsvegar hefur hlutverk þeirra kannski aldrei verið jafn skýrt. Þeir kveða við fossinn, halda áfram yfir sléttuna um leið og þeir sá nýjum fræjum í græna jörð og jafnvel má gægjast með þeim inn í annan heim sem lýtur öðrum lögmálum.

Stig lífsins - Olía á tré 2011

Í græna jörð - Olía á tré 2011

Þjóðarsöngur

Á helgum stað

Það sem rekur á fjörur manns....

Í Kaupmannahöfn og Malmö nýverið sá ég margar sýningar og skoðaði bækur í hinum frábæru bókabúðum sem eru á stóru söfnunum. Ég fór í Glypotekið i Kaupmanna höfn og þar var Gauguin sýning sem olli mér tölvuverðum vonbrigðum. Litirnir í málverkunum voru daufir og mér fannst málverkin hafa elst vægast sagt illa. Skýringin kann að vera að hann bjó lengi í Suðurhöfum og hefur kannski ekki getað fengið bestu litina senda og hefur kannski þurft að spara þá við sig. Hinsvegar sá ég frábærar tréristur þarna eftir hann, mjög áhrifamiklar og sterkar þó þær væru bara svart/hvítar í mesta lagi með einum öðrum lit undir.

Trérista eftir Gauguin, einföld teikning en feikilega gott handverk!

Í Louisiana safninu varð ég fyrir miklum áhrifum af teikningum og þrykkjum Viju Celmins. Hún hefur ótrúlegt vald á blýjantinum og kolunum og nær mikilli dýpt svo maður hverfur inn í myndirnar með einhverjum hætti. Hún vinnur með himinn, sjó, kóngulóarvefi og stjörnuhiminn og þetta eru mjög djúpar myndir.

Wolfgang Tillmann

 Í bókabúðinni í Louisiana kynntist ég tveimur ólíkum listamönnum. Verk Wolfgang Tillmann fóru með mig um óravíddir af blöðum bókarinnar. Get ekki beðið eftir að sjá þessi verk augliti til auglitis. Hvernig hann fer að því að fá svona mikinn léttleika í línurnar. Þetta eru að vísu ljósmyndir held ég(prints) en dýptin í þeim er makalaus. Annar listamaður og mjög ólíkur var þessi kona:

Tanja Lempicka, pólsk 1898-1980

 Hún var líklega mjög umdeild á sínum tíma en það dylst engum færni hennar í málverkinu. Hún sagði: "My goal was never to copy, but to create a new style with bright luminous colours and to scent out the elegance in my models".

Grrrafik 2011/Kaupmannahöfn Kulturnatt

Þetta haust hefur verið venju fremur annasamt. Fyrst flutti ég fyrirlestur um sjálfa mig og verk mín í Listasafni Árnesinga sem var reglulega skemmtilegt og fróðlegt að taka ferilinn saman með þessum hætti. Svo tók við heilmikil reisa til Svíþjóðar og Danmerkur þar sem ég opnaði sýningu á verkum mínum, annars vegar í Gallery Sagoy í Malmö í tengslum við Grrrafik 2011 og hinsvegar setti ég upp nokkur málverk á vinnustofu Sossu vinkonu minnar á Nybrogade í Kaupmannahöfn á Menningarnótt ásamt fleiri góðum gestum. Mikil stemming og gaman að vera á þessum viðburði sem Sossa hefur staðið fyrir undanfarin ár og margir sem leggja leið sína þangað.

Frá Listasafni Árnesinga.
Setti fram nokkrar skissur sem ég vann í Varmahlíð í apríl.

Það var ágætlega mætt og fleiri týndust inn þegar leið á.

Gallery Sagoy er í Malmö. Sýningin Glimt fra Island stendur til 27. nóvember
svo  það er um að gera að hvetja þá sem eiga leið þar um að kíkja.

Sýni þar tvær seríur af ætingum.

Slóðir I-XVI

Staðir I-XVI

Hluti af tréristum Magdalenu Margrétar Kjartansdóttur.

Þarna er ég búin að koma myndunum fyrir á vinnustofu  Sossu

Portið fyrir framan vinnustofuna var skemmtilega upplýst og ef vel er að gáð
má sjá mynd eftir Sossu sem hangir þar uppi. Síðar var þarna tískusýning.

Ánægðar með okkur eftir skemmtilegt kvöld. 

Sýningar - kúltúr og kræsingar!!

Ég er á leið til Svíþjóðar og Kaupmannahafnar í næstu viku og er að skipuleggja hvað ég ætla að sjá af myndlist. Það er skemmtilegt að vera ekki með of mikið planað en stundum er líka gott að vera búin að ákveða eitthvað. Ég er að opna sýningu í Gallery Sagoy í Malmö ásamt Magdalenu Margréti Kjartansdóttur sem verður með stóru tréristurnar sínar, en ég verð með seríu af nýjum grafíkverkum(ætingum) sem ég hef verið í óðaönn að þrykkja undanfarið. Þetta er hluti af mikill grafíkhátíð sem stendur út árið http://www.grrrafik.se/ og það verður gaman að sjá hvað er um að vera i Malmö þessa daga. Auk þess tek ég þátt í Menningarnótt í Kaupmannahöfn sem haldin er 14. október nk. með viðburðum út um alla borg Kulturnatten . Ég mun sýna nokkur málverk á vinnustofu Sossu sem er á besta stað í borginni og það eru nokkrir fleiri sem hún hefur boðið að sýna hjá sér auk þess sem hún sýnir auðvitað sjálf. Tónlist og stemming og kúltúr í fyrirrúmi!! En af sýningum ætla ég alveg örugglega ekki að láta sýningu Cobru og Paul Klee sem er í Louisiana safninu í Danmörku framhjá mér fara og þar sýnir líka Vija Celmins sem er einn af mínum uppáhalds listamönnum. Áhugavert myndband, vonandi fæ ég að sjá "litlu málverkin hennar". Hér eru svo nokkrar myndir sem Erlendur tók af mér í dagsins "grafíkönn" þar sem ég stend við pressuna og þrykki......það er ólíkt því að mála og tekur jú heilmikið á en alltaf spennandi að sjá hvað kemur af plötunni á pappírinn!